" ကြန္ကရစ္လမ္းသမိုင္း (သုိ႔မဟုတ္) အျမန္လမ္း Express Way"

ဇူလိုင္လ(၃၀)ရက္

(လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးႏွင့္ အႏၱရာယ္ကင္းစင္ေရးအထူးျပဳအခ်ပ္ပုိမွ)
ကြန္ကရစ္လမ္းခင္းျခင္းကုိ ဖြံ႕ ၿဖိဳးဆဲႏုိင္ငံမ်ားမွ စခဲ့ျခင္း မဟုတ္ဘဲ ၁၈၉၄ခုႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ အုိဟုိင္းယုိးျပည္နယ္ဘယ္လ္ဖြန္တီး ၿမိဳ႕၌ ၿမိဳ႕ကြက္ခ်ထားစဥ္က စတင္ခဲ့သည္ဟု ယုံၾကည္ၾက ေၾကာင္း Federal Highway Administration က ထုတ္ျပန္ ခဲ့သည့္ ၁၉၉၈ခုႏွစ္ ဇူလုိင္၊ ၾသဂုတ္လထုတ္ မဂၢဇင္းအတြဲ (၆၂)၊ အမွတ္(၁)တြင္ ပါရွိခဲ့ေသာ Concrete Pave ments -Past ၊ Present and Future ေဆာင္းပါးတြင္ ေဖာ္ ျပခဲ့သည္။ ကယ္လီဖုိးနီးယား ျပည္နယ္ရွိ ဆန္ဂ်ိဳ႕စ္ႏွင့္ ေမာင့္ ဟာမီလ္တန္ကုိ ဆက္သြယ္ထားသည့္ State Route-130(SR- 130) လမ္း၊ မီခ်ီဂန္ျပည္နယ္ရွိ Woodward Avenue လမ္း၊ တကၠဆက္ျပည္နယ္ရွိ SH-130 လမ္း၊ ခ်ီကာဂုိရွိ Hunter Expressway စသည့္လမ္းမ်ားသည္ ကြန္က ရစ္လမ္း အမ်ိဳးအစားျဖစ္သည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၅ဝ ေက်ာ္အတြင္း အေမရိကန္ ႏုိင္ငံ၏ ျပည္နယ္ခ်င္း ဆက္ သြယ္ေသာလမ္းမ်ားကုိ တည္ ေဆာက္ရာတြင္ ကြန္ကရစ္ကုိ
တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ အသုံးျပဳ ခဲ့ၾကၿပီး ျပည္နယ္ခ်င္းဆက္ သြယ္ေသာလမ္းမ်ား၏ ၆ဝ ရာခုိင္ႏႈန္းက ကြန္ကရစ္လမ္းမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းကုိ Portland Seament Association၏ Concrete Pavement Websit ၌ ေဖာ္ျပထားသည္။

ကြန္ကရစ္လမ္းမ်ားကုိ ကမၻာတစ္ဝန္း အေတာ္မ်ား မ်ား အသုံးျပဳၾကၿပီး ကတၱရာ လမ္းထက္ ကြန္ကရစ္လမ္းက ခံႏုိင္ဝန္ ပုိထမ္းႏုိင္သလုိ အပ်က္ အစီးနည္းပါးသည္။ ကြန္ကရစ္ လမ္းသည္ အစပုိင္းတည္ ေဆာက္ စဥ္တြင္ ကတၱရာလမ္းထက္ ပုိမုိကုန္က်ေသာ္လည္း ျပဳျပင္ ထိန္းသိမ္းေရးစရိတ္မ်ားကုိပါ ထည့္တြက္မည္ဆုိပါက ကတၱရာ
လမ္းထက္ကုန္က်စရိတ္သက္ သာသည္။ ကြန္ကရစ္လမ္း သည္ ကတၱရာလမ္းထက္ သက္တမ္း ၂ဆ ပုိခံႏုိင္သည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ အဓိက လမ္းမႀကီးျဖစ္သည့္ ရန္ကုန္-မႏၲေလး အျမန္လမ္းမႀကီးကုိ ၂ဝဝ၉ခုႏွစ္ကတည္းက စတင္ ဖြင့္လွစ္ၿပီး ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ မ်ားအား ေမာင္းႏွင္ခြင့္ေပးခဲ့ သည္။

ထုိလမ္းမႀကီးတြင္ တစ္ဖက္လွ်င္ ၂၅ေပစီရွိသည့္ ယာဥ္သြားလမ္း ၂လမ္းပါရွိၿပီး ယာဥ္ေက်ာအလယ္တြင္ လမ္း လယ္ကြၽန္းျပဳလုပ္ေပးထား သည္။ လူစည္ကား႐ႈပ္ေထြး သည့္ ၿမိဳ႕ရြာမ်ားကုိ ေရွာင္ ကြင္းေဖာက္လုပ္ထားသျဖင့္ ပတ္ဝန္းက်င္အေႏွာင့္အယွက္ နည္းပါးစြာျဖင့္ သြားလာႏုိင္သည္။ အေဝးေျပးလမ္း (High Way) ႏွင့္အျမန္လမ္း (Express way) ကုိလူအမ်ားက ခြဲျခားမသိၾကသည္ မွာအမွန္ပင္။ အေဝးေျပးလမ္း High way ဆုိသည္မွာ ႏုိင္ငံအတြင္း ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕ ႏွင့္တစ္ၿမိဳ႕၊ ခ႐ုိင္တစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု၊ တုိင္းေဒသႀကီးတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခု၊
ျပည္နယ္တစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ဆက္သြယ္သည့္ လမ္းမႀကီးမ်ား ျဖစ္ၿပီး ၿမိဳ႕ရြာမ်ားကုိ ျဖတ္သန္း ေဖာက္လုပ္ထားျခင္းျဖစ္သည္။

အျမန္လမ္း Express way ဆုိသည္ကား သီးျခားလမ္းကုိ
ဆုိလုိသည္။ လမ္းမႀကီး၏ အဓိကလကၡဏာရပ္ ၃ ခ်က္မွာ အျမန္သြားေရာက္ ႏုိင္ျခင္း (Fast)၊ သက္ေသာင့္သက္သာရွိျခင္း (Confortable) ႏွင့္ အႏၲရာယ္ကင္းရွင္းျခင္း (Safety)
တုိ႔ျဖစ္သည္။

တစ္ႏုိင္ငံလုံးတြင္ လမ္း အရွည္စုစုေပါင္း ၁၅ဝ၂၂၁ ကီ လိုမီတာရွိၿပီး ရန္ကုန္-မႏၲေလး အျမန္လမ္းသည္ တစ္ႏုိင္ငံ လုံးရွိလမ္းအရွည္ စုစုေပါင္း၏ ၁ ဒသမ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္းရွိသည္။

ဇူလုိင္၂၂ရက္၊၂ဝ၁၃ခုႏွစ္ထုတ္ ႏုိင္ငံပုိင္ေၾကးမုံသတင္းစာတြင္ ေဆာက္လုပ္ေရးဝန္ႀကီးဌာန၊ ျပည္သူ႕ေဆာက္လုပ္ ေရးလုပ္ ငန္းဦး ေဆာင္ၫႊန္ၾကားေရး မွဴးပါေမာကၡဦးေက်ာ္လင္းက

" ယာဥ္အႏၲရာယ္ ျဖစ္ပြားရ ျခင္းအေၾကာင္းရင္း ၄ခ်က္ရွိပါ တယ္။ လူ(သုိ႔မဟုတ္) ယာဥ္ ေမာင္းသူေၾကာင့္၊ ယာဥ္ ေၾကာင့္၊လမ္းရဲ႕အား နည္းခ်က္ ေၾကာင့္ ျဖစ္တာေတြနဲ႔ အျခား အေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္တာ ေတြပါ။ အျခားအေၾကာင္း ေၾကာင့္ဆုိတာက လမ္းေပၚမွာ ကြၽဲ၊ႏြား တိရစၧာန္ေတြ၊ လမ္း ေလွ်ာက္သူေတြ၊ အေႏွာင့္ အယွက္ေတြေၾကာင့္ ျဖစ္တာနဲ႔ မုိးသဲသဲမဲမဲ
ရြာတာမ်ိဳး၊ ႏွင္း ေတြ ထူထပ္ေနတာမ်ိဳးစတဲ့ မုိးေလဝသျဖစ္တာေတြေပါ့။ ဒီ ေလးခ်က္ထဲမွာ အျဖစ္အမ်ား ဆုံးက ယာဥ္ေမာင္းသူေၾကာင့္ ျဖစ္တာအမ်ားဆုံးပါ။

သတ္ မွတ္အျမန္ႏႈန္းျဖစ္တဲ့ ကီလုိမီ တာ ၁ဝဝအထက္ ေမာင္းႏွင္ တာကုိ အထူးသတိထား ေရွာင္ ၾကဥ္ဖို႔လုိပါတယ္။ ကီလုိ ၁ဝဝ နဲ႔ ေမာင္းေနတဲ့ကားကုိ ေနာက္ ကားတစ္စီးက အသာေလး
ေက်ာ္တက္သြားၿပီဆုိရင္ အဲဒီ ကားဟာ အနည္းဆုံးကီလုိ ၁၃ဝ၊ ၁၄ဝ ေမာင္းေနၿပီဆုိတာ သိသာ ပါတယ္။ဒီကားကုိပဲ ေနာက္ထပ္ ကားတစ္စီးက ထပ္ေက်ာ္သြား ၿပီဆုိရင္ေတာ့ ေက်ာ္တဲ့ကားရဲ႕ အျမန္ႏႈန္းက ဆုိဖြယ္ရာ မရွိ ေတာ့ဘူးေပါ့။ တစ္စုံတစ္ခုသာ ႐ုတ္တရက္ေတြ႕လုိက္မယ္ ဆုိရင္ သူအရွိန္မထိန္းႏုိင္ေတာ့ ဘူး။ ဘရိတ္အုပ္ဖုိ႔လည္း မမီ ေတာ့ဘူး။

ယာဥ္ထိခိုက္မႈျဖစ္ ကုိျဖစ္ေတာ့မွာပဲ။ လက္ရွိ အျမန္လမ္းဟာ လုိအပ္တဲ့ Road funiture ေတြအကုန္ မျဖည့္ဆည္းႏုိင္ေသးသလုိ safety Measure ေတြ အျပည့္အစုံ မလုပ္ႏုိင္ေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ကီလုိမီတာ ၁ဝဝထက္ ပုိ မေမာင္းပါနဲ႔၊ ခါးပတ္ပတ္ပါ။ ဒါဆုိရင္ ယာဥ္အႏၲရာယ္ ေတာ္ ေတာ္ကင္းသြားပါ လိမ့္မယ္"ဟု လမ္းမႀကီးေပၚမွာ ယာဥ္ အႏၲရာယ္ ျဖစ္ပြားရျခင္းအေၾကာင္းကုိ ရွင္းျပခဲ့သည္။

ရန္ကုန္- မႏၲေလး အျမန္ လမ္းမႀကီး၏ ဂိတ္မ်ားတြင္ ေန႔စဥ္ျဖတ္ သန္းသြားလာသည့္ ယာဥ္အေရအတြက္ မွတ္တမ္း အရ ပ်မ္းမွ်ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ စီးေရ ၁ဝဝဝဝခန္႔၌ ယာဥ္ အႏၲရာယ္
ျဖစ္ေပၚမႈမွာ တစ္စီး၊ ႏွစ္စီးခန္႔ေတြ႕ရွိရ၍ ရာခုိင္ႏႈန္း အားျဖင့္ ဝ ဒသမ ဝ၁ ရာခုိင္ႏႈန္း ႏွင့္ ဝ ဒသမ ဝ၂ ရာခုိင္ႏႈန္း ခန္႔ျဖစ္သည္။ တစ္ႏုိင္ငံလုံးရွိ သည့္ လမ္းစုစုေပါင္းႏွင့္ အျမန္လမ္းမႀကီးေပၚျဖစ္ပြား ခဲ့ေသာ ယာဥ္မေတာ္တဆမႈ မ်ားေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ ေသဆုံးမႈႏႈန္းကုိ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည့္ လွ်င္၂ဝ၁၁ခုႏွစ္တြင္ အျခားလမ္း မ်ား၌ ေသဆုံးသူေပါင္း ၂၈၁၁
ေယာက္၊ အျမန္လမ္းတြင္ ၄၇ ေယာက္ ေသဆုံးခဲ့သည္။

၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္တြင္ တစ္ႏုိင္ငံလုံးရွိ လမ္း မ်ား၌ ၃၃၂၆၊ အျမန္လမ္းတြင္ ၃၈ ေယာက္ေသဆုံးခဲ့သည္။ ရာခုိင္ႏႈန္းအားျဖင့္ ၂ဝ၁၁
ခုႏွစ္တြင္ ၂ ဒသမ ၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ခန္႔ရွိၿပီး ၂ဝ၁၂ခုႏွစ္တြင္ ၃ရာခုိင္ႏႈန္းခန္႔ရွိခဲ့သည္။ ၂ဝဝ၉ခုႏွစ္၊မတ္လမွ ၂ဝ၁၃ ခုႏွစ္ ဧၿပီလအထိ အျမန္လမ္းေပၚ တြင္ ယာဥ္စီးေရစုစုေပါင္း ၇၁ဝ၅၇၁၁
စီး ျဖတ္သန္းသြား လာခဲ့ၿပီး ယာဥ္မေတာ္တဆမႈ ေပါင္း ၄၃၂မႈ၊ေသဆုံးသူ ၂၁၆ ဦးႏွင့္ ဒဏ္ရာရရွိသူ ၆၇၈ဦး ရွိခဲ့သည္။ ထုိအမႈမ်ားကုိ ခြဲျခားၾကည့္လွ်င္ ယာဥ္ေမာင္း ၏ေပါ့ဆမႈ ၃ဝ၅မႈ၊ယာဥ္ခြၽတ္ ယြင္း မႈ ၁၁ဝမႈ၊ ခရီးသည္၏ ေပါ့ဆမႈ ၂မႈႏွင့္ အျခားကိစၥ ရပ္မ်ားေၾကာင့္ျဖစ္ပြားေသာ အမႈ ၁၁ မႈတုိ႔ျဖစ္သည္။
popular