ၾသဂုတ္လ(၇)ရက္
မိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား ဧရာ၀တီျမစ္အတြင္းသို႔စီး၀င္သည့္ နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္းႏွင့္ နန္႔ရင္းေခ်ာင္းတို႔ေပါင္းစံုရာေဒသတြင္ တည္ထားခဲ့ၿပီး ရွမ္းအမ်ိဳးအႏြယ္မ်ားေနထိုင္ရာၿမိဳ႕ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားအဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး စတုတၳအႀကိမ္ ေျပာင္းေရႊ႕တည္ထားခဲ့ေသာၿမိဳ႕ျဖစ္ပါသည္။ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕ကိုေရွးယခင္က မိန္းေကာင္းဟုေခၚၿပီး ရွမ္းဘာသာစကားျဖစ္၍ အိုးစည္ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ကာလၾကာေသာအခါ မိန္းေကာင္းမွ မိုးေကာင္းဟု ေခၚတြင္ လာျခင္းျဖစ္သည္။ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕ကို ၄ ႀကိမ္ ၄ ေနရာေျပာင္း၍ တည္ရွိခဲ့ေၾကာင္းမွတ္တမ္းအရသိရွိရပါသည္။
ပထမမိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား သာသနာသကၠရာဇ္ ၁၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ေစာ္ဘြားႀကီးေစာက္ဆန္လံုမွ နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္းဖ်ား မိုင္းခြန္အရပ္ရွိအလို္အေလ်ာက္ အိုးစည္ျမည္ေသာေနရာ၌ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္းမွာ ၅၁၂ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ၿပီး “မိန္း” ဟူသည္ ၿမိဳ႕ဟု ေခၚကာ “ ေကာင္း ” ဟူသည္ “အိုးစည္” ေခၚသျဖင့္ ျမန္မာလို “အိုးစည္ၿမိဳ႕” ဟုေခၚတြင္ၿပီးကာလ ရွည္လ်ားလာခဲ့ေသာအခါတြင္မိန္းေကာင္းမွမိုးေကာင္းဟူ၍အကၡရာေျပာင္းလြဲၿပီး ေခၚတြင္ ေျပာဆိုေနၾကသည္။
ဒုတိယမိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား သာသနာသကၠရာဇ္ ၉၃၅ ႏွစ္ သေရေခတၱရာသကၠရာဇ္ ၁၂၀ ခုႏွစ္၌ ေရွးအေခၚ “ပူးကမ္း” ယခုအေခၚ “ကာမိုင္းၿမိဳ႕” အနီး အင္းေတာ္ႀကီးမွ စီးဆင္းလာေသာေခ်ာင္းႏွင့္ မိုင္းခြန္းဟူးေကာင္းေတာင္ ၾကားမွ စီးဆင္းလာေသာ နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္းႀကီးႏွစ္ခုဆံုရာအရပ္တြင္ “ေကာင္းဟုန္” ဟူေသာအမည္ျဖင့္ ေစာ္ဘြားႀကီး သို၀္ဟိုင္းဘြားမွတည္ထားခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္းမွာ ၃၂၁ ႏွစ္ၾကာခဲ့ၿပီး “ေကာင္း”ဟူသည္ “အိုးစည္” ျဖစ္ၿပီး “ဟုန္” ဟူသည္မွာ “လြတ္က်သည္” အိုးစည္လြတ္က်ရာအရပ္ဟု ေခၚသည္။
တတိယမိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား ပုဂံသကၠရာဇ္ ၁၂၇ ႏွစ္၊ သာသနာသကၠရာဇ္ ၁၃၁၃ ခုႏွစ္တြင္ (၈)မိုင္လမ္းဆံုအနီး ၿမိဳ႕ေဟာင္းေက်းရြာေနရာတြင္ ေစာ္ဘြားႀကီး သို၀္ဟိုင္းဘြားမွ ေျပာင္းလဲတည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ၿမိဳ႕သက္တမ္း ၁၀၁၃ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ကာ ေနာက္ဆံုးေစာ္ဘြားေမာင္ခိုင္အထိ ေစာ္ဘြား ၂၉ ေယာက္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါသည္။
စတုတၳမိုးေကာင္းအား ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၁၅၃ ခုႏွစ္၊ နတ္ေတာ္လဆန္း ၁၂ ရက္ အဂၤါေန႔တြင္ ေစာ္ဘြားႀကီး ခြန္ေကာင္းဆိုင္မွ ၿမိဳ႕ပႏၷက္အား အေရွ႕ဘက္ ေနာင္ခန္းအင္း၊ အေနာက္ဘက္ နန္႔ရင္းေခ်ာင္း၊ ျမင္မိုရ္ေတာင္တာ အားျဖင့္ ၂၀၀၀၀ တာ ၆ေတာင္၊ ေတာင္ဘက္လယ္ကြင္း၊ ေျမာက္ဘက္ နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္း၊ ျမင္းမိုရ္ေတာင္တာ အားျဖင့္ ၁၀၀၀ တာႏွင့္ ၆ ေတာင္သတ္မွတ္ခဲ့ပါသည္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္းအားျဖင့္ ျမန္မာမင္း ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ၁၁ ဆက္ေျမာက္ သီေပါမင္းအထိ ၉၄ ႏွစ္ၾကာခဲ့ကာ သီေပါမင္းပါေတာ္မူၿပီးေနာက္ သကၠရာဇ္ ၁၂၄၇ ခုႏွစ္မွ ၁၃၇၂ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၂၂၀ ၾကာျမင့္ခဲ့၍ ၿမိဳ႕တည္ႏွစ္ကို သိႏိုင္ရန္ “ အိမ္ေအာက္ျမစိမ္း မိုးေကာင္းကိန္း ” ဟု ဖြဲ႕ဆို ခဲ့ပါသည္။
မိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား ေစာ္ဘြား ၂၉ ဦး၊ ၿမိဳ႕၀န္ ၉၉ ဆက္၊ အမတ္ခ်ဳပ္ ၃ ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ကာ ၀န္းသိုေစာ္ဘြားေဟာင္း မဟာရာဇသိုဟံုဘြား ဦးေရႊသာသည္ ၁၂၄၆ ခုႏွစ္တြင္ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕၀န္ျဖစ္လာပါသည္။
သီေပါမင္းနန္းက်ၿပီးေနာက္ ၁၂၄၇ ခုႏွစ္တြင္ အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဦးကုလားက ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး ၁၂၄၈ ခုႏွစ္တြင္ ဦးကုလား၏သား ဦးဘိုးေစာကေနာက္ဆံုးၿမိဳ႕၀န္အျဖစ္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့၍ အဂၤလိပ္တို႔အုပ္ခ်ဳပ္ေသာအခါတြင္ အေရးပိုင္၊ နယ္ပိုင္၊ ၿမိဳ႕ပိုင္၊ ခရိုင္အုပ္စသည္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္လာကာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕သည္ ၿမိဳ႕နယ္တစ္ခုျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။
ေပးပို႔သူ-မိုးေကာင္းၿမိဳ႕မွရွမ္းတစ္ဦး
မိုးေကာင္းၿမိဳ႕ က်က္သေရေဆာင္ ႏွီးဘုရားႀကီး(ဓာတ္ပံု-ပန္းကမၻာ)
မိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား ဧရာ၀တီျမစ္အတြင္းသို႔စီး၀င္သည့္ နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္းႏွင့္ နန္႔ရင္းေခ်ာင္းတို႔ေပါင္းစံုရာေဒသတြင္ တည္ထားခဲ့ၿပီး ရွမ္းအမ်ိဳးအႏြယ္မ်ားေနထိုင္ရာၿမိဳ႕ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။
ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားအဆက္ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး စတုတၳအႀကိမ္ ေျပာင္းေရႊ႕တည္ထားခဲ့ေသာၿမိဳ႕ျဖစ္ပါသည္။ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕ကိုေရွးယခင္က မိန္းေကာင္းဟုေခၚၿပီး ရွမ္းဘာသာစကားျဖစ္၍ အိုးစည္ဟု အဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ကာလၾကာေသာအခါ မိန္းေကာင္းမွ မိုးေကာင္းဟု ေခၚတြင္ လာျခင္းျဖစ္သည္။ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕ကို ၄ ႀကိမ္ ၄ ေနရာေျပာင္း၍ တည္ရွိခဲ့ေၾကာင္းမွတ္တမ္းအရသိရွိရပါသည္။
ပထမမိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား သာသနာသကၠရာဇ္ ၁၁၂ ခုႏွစ္တြင္ ေစာ္ဘြားႀကီးေစာက္ဆန္လံုမွ နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္းဖ်ား မိုင္းခြန္အရပ္ရွိအလို္အေလ်ာက္ အိုးစည္ျမည္ေသာေနရာ၌ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္းမွာ ၅၁၂ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ၿပီး “မိန္း” ဟူသည္ ၿမိဳ႕ဟု ေခၚကာ “ ေကာင္း ” ဟူသည္ “အိုးစည္” ေခၚသျဖင့္ ျမန္မာလို “အိုးစည္ၿမိဳ႕” ဟုေခၚတြင္ၿပီးကာလ ရွည္လ်ားလာခဲ့ေသာအခါတြင္မိန္းေကာင္းမွမိုးေကာင္းဟူ၍အကၡရာေျပာင္းလြဲၿပီး ေခၚတြင္ ေျပာဆိုေနၾကသည္။
ဒုတိယမိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား သာသနာသကၠရာဇ္ ၉၃၅ ႏွစ္ သေရေခတၱရာသကၠရာဇ္ ၁၂၀ ခုႏွစ္၌ ေရွးအေခၚ “ပူးကမ္း” ယခုအေခၚ “ကာမိုင္းၿမိဳ႕” အနီး အင္းေတာ္ႀကီးမွ စီးဆင္းလာေသာေခ်ာင္းႏွင့္ မိုင္းခြန္းဟူးေကာင္းေတာင္ ၾကားမွ စီးဆင္းလာေသာ နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္းႀကီးႏွစ္ခုဆံုရာအရပ္တြင္ “ေကာင္းဟုန္” ဟူေသာအမည္ျဖင့္ ေစာ္ဘြားႀကီး သို၀္ဟိုင္းဘြားမွတည္ထားခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္းမွာ ၃၂၁ ႏွစ္ၾကာခဲ့ၿပီး “ေကာင္း”ဟူသည္ “အိုးစည္” ျဖစ္ၿပီး “ဟုန္” ဟူသည္မွာ “လြတ္က်သည္” အိုးစည္လြတ္က်ရာအရပ္ဟု ေခၚသည္။
တတိယမိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား ပုဂံသကၠရာဇ္ ၁၂၇ ႏွစ္၊ သာသနာသကၠရာဇ္ ၁၃၁၃ ခုႏွစ္တြင္ (၈)မိုင္လမ္းဆံုအနီး ၿမိဳ႕ေဟာင္းေက်းရြာေနရာတြင္ ေစာ္ဘြားႀကီး သို၀္ဟိုင္းဘြားမွ ေျပာင္းလဲတည္ေထာင္ခဲ့ၿပီး ၿမိဳ႕သက္တမ္း ၁၀၁၃ ႏွစ္ ၾကာခဲ့ကာ ေနာက္ဆံုးေစာ္ဘြားေမာင္ခိုင္အထိ ေစာ္ဘြား ၂၉ ေယာက္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ပါသည္။
စတုတၳမိုးေကာင္းအား ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၁၅၃ ခုႏွစ္၊ နတ္ေတာ္လဆန္း ၁၂ ရက္ အဂၤါေန႔တြင္ ေစာ္ဘြားႀကီး ခြန္ေကာင္းဆိုင္မွ ၿမိဳ႕ပႏၷက္အား အေရွ႕ဘက္ ေနာင္ခန္းအင္း၊ အေနာက္ဘက္ နန္႔ရင္းေခ်ာင္း၊ ျမင္မိုရ္ေတာင္တာ အားျဖင့္ ၂၀၀၀၀ တာ ၆ေတာင္၊ ေတာင္ဘက္လယ္ကြင္း၊ ေျမာက္ဘက္ နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္း၊ ျမင္းမိုရ္ေတာင္တာ အားျဖင့္ ၁၀၀၀ တာႏွင့္ ၆ ေတာင္သတ္မွတ္ခဲ့ပါသည္။ ၿမိဳ႕သက္တမ္းအားျဖင့္ ျမန္မာမင္း ကုန္းေဘာင္မင္းဆက္ ၁၁ ဆက္ေျမာက္ သီေပါမင္းအထိ ၉၄ ႏွစ္ၾကာခဲ့ကာ သီေပါမင္းပါေတာ္မူၿပီးေနာက္ သကၠရာဇ္ ၁၂၄၇ ခုႏွစ္မွ ၁၃၇၂ ခုႏွစ္အထိ ႏွစ္ေပါင္း ၂၂၀ ၾကာျမင့္ခဲ့၍ ၿမိဳ႕တည္ႏွစ္ကို သိႏိုင္ရန္ “ အိမ္ေအာက္ျမစိမ္း မိုးေကာင္းကိန္း ” ဟု ဖြဲ႕ဆို ခဲ့ပါသည္။
မိုးေကာင္းၿမိဳ႕အား ေစာ္ဘြား ၂၉ ဦး၊ ၿမိဳ႕၀န္ ၉၉ ဆက္၊ အမတ္ခ်ဳပ္ ၃ ဆက္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ကာ ၀န္းသိုေစာ္ဘြားေဟာင္း မဟာရာဇသိုဟံုဘြား ဦးေရႊသာသည္ ၁၂၄၆ ခုႏွစ္တြင္ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕၀န္ျဖစ္လာပါသည္။
သီေပါမင္းနန္းက်ၿပီးေနာက္ ၁၂၄၇ ခုႏွစ္တြင္ အမတ္ခ်ဳပ္ႀကီး ဦးကုလားက ဆက္လက္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ၿပီး ၁၂၄၈ ခုႏွစ္တြင္ ဦးကုလား၏သား ဦးဘိုးေစာကေနာက္ဆံုးၿမိဳ႕၀န္အျဖစ္အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့၍ အဂၤလိပ္တို႔အုပ္ခ်ဳပ္ေသာအခါတြင္ အေရးပိုင္၊ နယ္ပိုင္၊ ၿမိဳ႕ပိုင္၊ ခရိုင္အုပ္စသည္ျဖင့္ အုပ္ခ်ဳပ္လာကာ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕သည္ ၿမိဳ႕နယ္တစ္ခုျဖစ္လာခဲ့ပါသည္။
ေပးပို႔သူ-မိုးေကာင္းၿမိဳ႕မွရွမ္းတစ္ဦး
No comments:
Post a Comment