ကေမၺာဇ ေန၀င္ဘုရင္
ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီး ဆာစ၀္ေမာင္သည္ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၂၀၉ ခုႏွစ္၊ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း (၁၅) ရက္ (လျပည့္ေန႔) တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ခမည္းေတာ္ ေစာသုေဒ၀ ႏွင့္ မယ္ေတာ္ ေစာနန္းစင့္ တို႔မွ ဖြားျမင္ခဲ့ေလသည္။ ၁၂၁၄-ခုႏွစ္၊ သက္ေတာ္ငါးႏွစ္သားအရြယ္တြင္ ခမည္းေတာ္ စာသုေဒ၀ နတ္ရြာစံေတာ္မူျခင္းေၾကာင့္
မယ္ေတာ္ ေစာနန္းစင့္က စ၀္ေမာင္ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ အမရပူရၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္ကာ အိမ္နိမ့္စံ မင္းတုန္းမင္းသားထံ (ေရႊခ်ိန္ ၅ပိႆာႏွင့္အတူ) ဆက္သအပ္ႏွံသျဖင့္ မင္းတုန္းမင္းသားႀကီး၏ သားေတာ္အျဖစ္ ေမြးစားျခင္းကို ခံခဲ့ရေလသည္။
မင္းတုန္းမင္းသားႀကီး အထြဋ္အထိပ္ (ဘုရင္အျဖစ္) သို႔ေရာက္ေတာ္မူၿပီးလွ်င္ မႏၱေလးရတနာပုံ ေနျပည္ေတာ္ႀကီးကို တည္ေထာင္ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၍ ေရႊထီး၊ ေရႊနန္း သိမ္းျမန္းစိုးစံေတာ္မူၿပီးသည့္ေနာက္ မယ္ေတာ္ေစာနန္းစင့္ နတ္ရြာစံၿပီးသည့္အခါ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး၏ ေျမာက္နန္းမေတာ္မိဖုရားႀကီး၏ သားေတာ္အျဖစ္ျဖင့္လည္း ထင္ရွားခဲ့ေလသည္။
သကၠရာဇ္ ၁၂၂၀-ခုႏွစ္တြင္ ခမည္းေတာ္မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးက စ၀္ေမာင္အား “ေညာင္ေရႊက်မိုင္းရာထူး” ကိုေပးအပ္၍ သားေတာ္ရင္းမ်ားျဖစ္ေသာ စကုစား၊ မကၡရာစား၊ ေညာင္ရမ္းစား မင္းသားမ်ားႏွင့္ အတူ သားေတာ္ႀကီး တစ္ပါးအျဖစ္ ေျမာက္စား ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူကာ အပါးေတာ္၌ ခစားေစခဲ့ေလသည္။
၁၂၂၇-ခုႏွစ္၊ သက္ေတာ္ (၁၈) ႏွစ္အရြယ္တြင္ ခမည္းေတာ္မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီး သားေတာ္ႀကီးစ၀္ေမာင္အား က်ီ၀န္ ၀န္စု၊ ေငြခန္၀န္ ၀န္စု၊ ႏွင့္ တကြ ေျမလတ္ေက်းရြာမ်ားကိုပါ အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ “ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီးအရာ” ထီးျဖဴ၊ ေရႊပိန္းခ်ရာဇပလႅင္ႏွင့္တကြ “ပေဒသရာဇ္မင္းအျဖစ္” ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူခဲ့ေပသည္။
“ကေမၺာဇရဌ မဟာ၀ံသ သိရီပ၀ရ သုဓမၼရာဇာ” ဟူေသာ ဘြဲ႕ထူးကိုေပးအပ္၍ ထီးျဖဴ၊ ေရႊထား၊ ေရႊဖလားမ်ားအျပင္၊ ထြက္စည္၊၀င္စည္၊ အေဆာင္အေယာင္မ်ားကိုလည္းေကာင္း၊ ေဟာ္နန္း၌ ျပသာဒ္တင္ခြင့္ကိုလည္းေကာင္း ေဆာင္ႏွင္းေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ၃၉ လုံးမိုင္း ရွိေသာ ေညာင္ေရႊၿမိဳ႕၌ ဘြားစားစုံးစံ အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ သူေကာင္းျပဳေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
ထို႔ျပင္ ေရႊခ်ိန္ (၁၀၈) က်ပ္သားရွိ ျမတ္စြာဘုရား၏ ပါဒ စက္လကၡဏာပုံေတာ္၊ ပတၱျမားကိုရစ္ ေရႊစစ္ကြပ္သံလ်က္ေတာ္ တို႔ႏွင့္တကြ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဓါတ္ေတာ္ ေမြေတာ္အစစ္မ်ားကိုလည္း ခ်ီးျမွင့္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။ အထူးခြင့္ျပဳခ်က္တရပ္မွာ ႏွစ္စဥ္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔တိုင္းေဟာ္နန္းေတာ္ေရွ႕၌ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ပုံေဆာက္လုပ္၍ ျမတ္စြာဘုရားသက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိေတာ္မူစဥ္က ခုႏွစ္၀ါေျမာက္တြင္ တာ၀တိ ံသာနတ္ျပည္မွ လူ႔ရပ္ထံ သကၤႆနဂိုရ္ျပည္သို႔ ဆင္းသက္ၾကြျမန္းေတာ္မူဟန္ စီမံ၍ ပူေဇာ္ႏိုင္ခြင့္ကို ေပးအပ္ေတာ္ မူခဲ့ေလသည္။ ဤအခြင့္အေရးမွာ ရွမ္းကိုးျပည္ေထာင္ ေစာ္ဘြားမ်ားအနက္ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားတစ္ဦးတည္သာ ရေသာ အခြင့္ထူးတရပ္ျဖစ္ေပသည္။
ခမည္းေတာ္ မင္းတုန္းမင္းတရားႀကီးမွာ “ေနထြက္ဘုရင္” ျဖစ္၍ ေန႔ပဟိုရ္၊ ညဥ့္ပဟိုရ္ အျပည့္တီးရေပသည္။ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြား စ၀္ေမာင္မွာကား “ေန၀င္ဘုရင္” ျဖစ္၍ ညဥ့္ပဟိုရ္ေလးႀကိမ္သာ တီးခြင့္ရေလသည္။ ေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ေမာင္သည္ (၂၉) ဆက္ေျမာက္ ေညာင္ေရႊေစာ္ဘြားႀကီး အျဖစ္စိုးစံအုပ္ခ်ဳပ္ရေလသည္။
(ရွမ္းျပည္နယ္လုံးဆိုင္ရာ ၀ိနယာဒိႏုဂၢဟ စာျပန္ပြဲေတာ္ေရႊရတု သမိုင္းစာအုပ္၊ စာမ်က္ႏွာ ၇။ ၈ မွေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပသည္။) ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါဦးမည္။
No comments:
Post a Comment