ပုဂံေခတ္လက္ရာ တမုတ္ေရႊဂူႀကီးဘုရား ထိန္းသိမ္းေရး ထိုင္း ကူညီမည္

မတ္(၁၄)

တမုတ္ ေရႊဂူႀကီးဘုရား (ဓာတ္ပုံ – Clean Text’s Notes / Facebook)

မႏၲေလးတုိင္း ေက်ာက္ဆည္ခရုိင္ရွိ ပုဂံေခတ္လက္ရာ တမုတ္ရွင္ပင္ေရႊဂူႀကီးဘုရား ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ေရးအတြက္ ထိုင္းေရွး ေဟာင္း သုေတသန ပညာရွင္မ်ားက အကူအညီေပးမည္ဟု သိရသည္။

ထုိင္း ေရွးေဟာင္း သုေတသန ပညာရွင္မ်ားသည္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ အမရပူရ ေတာင္သမန္ အင္းေစာင္းရွိ ထုိင္းဘုရင္ အုတ္ဂူ အား လာ ေရာက္ စစ္ေဆးသူမ်ားျဖစ္ၿပီး ၿပီးခဲ့သည့္ တနဂၤေႏြက တမုတ္ေရႊဂူ ေရွးေဟာင္းေစတီႀကီးသုိ႔ သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့ၿပီးေနာက္ ထုိ သို႔ ေျပာဆုိျခင္း ျဖစ္သည္။

ထုိင္း သုေတသန ပညာရွင္ မစၥတာ မစ္ကီဟတ္က“ေရွးေဟာင္း ပုဂံလက္ရာေတြ အရမ္းအံ့ၾသဖုိ႔ ေကာင္းတယ္၊ ဒီအတုိင္း ပစ္ထား ရင္ ေရထိ ပ်က္စီးကုန္မယ္၊ မႈိေတြထြက္လာမယ္၊ ဒါေၾကာင့္ ေခတ္မီနည္းစနစ္ေတြနဲ႔ ထိန္းသိမ္းဖုိ႔ ေစတနာ့၀န္ထမ္းကူညီမွာပါ”ဟု ဧရာ၀တီသုိ႔ ေျပာသည္။

ရွားပါးသည့္ ေရွးလက္ရာေစတီႀကီးသည္ အပူပုိင္းေဒသ ေက်ာက္ဆည္လြင္ျပင္၏ မုိးေရခ်ိန္၊ အပူခ်ိန္၊ တုိက္ခတ္သည့္ ေလႏွင့္ ရာ သီဥတုဒဏ္တုိ႔ေၾကာင့္ လ်င္ျမန္စြာပ်က္စီးသြားႏုိင္သည့္အတြက္ အမုိးအကာမ်ားျဖင့္ ထားရွိကာ ထိန္းသိမ္းရန္လုိေၾကာင္း၊ လာ ေရာက္ဖူးေျမာ္ သူမ်ား စိတ္လက္ခ်မ္းသာေစရန္ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း မစၥတာ မစ္ကီဟတ္က ဆက္ေျပာသည္။

ထုိအျပင္ ေစတီႀကီးပရ၀ုဏ္အတြင္းမွ တူးေဖာ္ရရွိသည့္ ပုဂံေခတ္ ပန္းေတာ့လက္ရာ အစိတ္ပုိင္းမ်ားစြာကုိလည္း ျပန္လည္တတ္ ဆင္ရာ၌ ထုိင္းပညာရွင္မ်ားက ေခတ္မီနည္းစနစ္မ်ားျဖင့္ တပ္ဆင္ေပးသြားမည္ဟု သိရသည္။

ေရွးေဟာင္းသုေတသနႏွင့္ ျမန္မာမႈဗိသုကာပညာရွင္ တမၸ၀တီ ဦး၀င္းေမာင္က“အစိုးရက အကူအညီမေပးလုိ႔ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ထုိင္းပညာရွင္ေတြက အကူအညီေပးမယ္ဆုိေတာ့ ၀မ္းသာပါတယ္၊ သူတုိ႔က ေရွးေဟာင္းလက္ရာေတြ ထိန္း သိမ္းတဲ့ေနရာမွာ က်ေနာ္တုိ႔ထက္သာသလုိ ဘုရားႀကီးရဲ႕မူလ လက္ရာကုိလည္း သူတုိ႔ ေလးစားတယ္”ဟု ေျပာသည္။

ဉာဏ္ေတာ္ ေပ ၆၀ ၊ ေအာက္ေျခ အုပ္ဖိနပ္ အက်ယ္ ေပ ၉၀ ရွိ တမုတ္ေရႊဂူ ေစတီႀကီးကုိ ပုဂံေခတ္ ေအဒီ ၁၁ ရာစုခန္႔ အေနာ္ရထာမင္း လက္ထက္က ေစတီအျဖစ္တည္ခဲ့ၿပီး နရသီဟပေတ့စည္သူမင္း လက္ထက္တြင္ ဂူဘုရားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲခဲ့ သည္၊၊

ပုဂံေခတ္လြန္ ၁၄ ရာစု ပင္းယေခတ္ ဥဇနမင္းလက္ထက္တြင္ မူလဂူဘုရားကုိ အုပ္မုိးၿပီး ေရႊစည္းခုံပုံစံ ေစတီသစ္တဆူ ထပ္မံတည္ခဲ့ရာပုဂံေခတ္လက္ရာမ်ား ေပ်ာက္ပ်က္ျခင္းမရွိေစရန္ ၾကားခံအျဖစ္ ရႊံ႕ေစးေျမမ်ားျဖင့္ ဖုံးအုပ္တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၁၄၀၀ ခန္႔ၾကာျမင့္ေသာ္လည္း ျခေသၤ့၊ ကိႏၵရာ၊ ဘီလူး၊ မႏုသီဟ ႏွင့္ ပန္းကႏုတ္ လက္ရာမ်ားမွာ အေကာင္း ပကတိရွိၿပီး ပုဂံယဥ္ေက်းမႈနယ္ေျမရွိ ဘုရားမ်ား ထက္ပင္ ပုိမုိေကာင္းမြန္သည္ဟု သိရသည္။

ဤေစတီႀကီးကုိ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္တြင္ တူးေဖာ္ခြင့္ရရွိခဲ့ရာ တမၸ၀တီ ဦး၀င္းေမာင္ႏွင့္ တမုတ္ဆရာေတာ္ အပါအ၀င္ တမုတ္ ရြာသားမ်ားက ၀ုိင္း၀န္း တူးေဖာ္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

ယခုအခါ ဤေစတီႀကီးႏွင့္ အနီး၀န္းက်င္ေနရာမ်ားကုိ ဆက္လက္တူးေဖာ္ေနရာ အေနာ္ရထာ၊ နရသီဟပေတ့၊ ဥဇနာ စသည့္ မင္းဆက္သုံးဆက္တည္ ခဲ့သည့္ ပလႅင္ေတာ္ႏွင့္ ရုပ္ပြားေတာ္မ်ာ၊ အဂၤေတ ပန္းကႏုတ္အစိတ္အပုိင္းမ်ား၊ အုတ္ခြက္မ်ားကုိလည္း ေတြ႔ရွိရေၾကာင္း တူးေဖာ္ေနသူမ်ားက ဆုိသည္။

ပုဂံေခတ္ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ေရွးလက္ရာ ေစတီေတာ္မ်ားကုိ စစ္အစုိးရလက္ထက္ ျပဳျပင္ရာတြင္ ေရွးေဟာင္း သုေတသန စံခ်ိန္စံညြန္း မ်ားႏွင့္အညီ ျပဳျပင္ျခင္းမဟုတ္သည့္အတြက္ ကမၻာ့ယဥ္ေက်းမႈ ဇုန္နယ္ေျမအျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳခံရရန္ ေလွ်ာက္ထားရာတြင္ ထိခုိက္ ေစခဲ့သည္။

ယခု အစုိးရသစ္လက္ထက္ ပ်ဴယဥ္ေက်းမႈထြန္းကား သီရိေခတၱရာ၊ ဟန္လင္း၊ ဗိႆႏုိးႏွင့္  ကမၻာ့ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္ဇုန္နယ္ ေျမ သတ္မွတ္ရန္ ႀကိဳးစားေနသည္။

ဧရာ၀တီ