စာေရးသူ ။ ။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေကာင္စီ ဥကၠ႒၊ ဒုတိယဥကၠ႒နဲ႔ အတြင္းေရးမွဴးတို႔ သံုးဦး ၁.၉.၂၀၁၃ ရက္ေန႔က ေနျပည္ေတာ္မွာ သမၼတႀကီးနဲ႔ သြားေတြ႔ ၿပီးေနာက္ပိုင္း အလွဴေငြလက္ခံမႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္အခ်ဳိ႕မွာ ေဝဖန္၊ ျပစ္တင္တာေတြေတြ႔ရလို႔ အျဖစ္မွန္ သိခ်င္ပါတယ္။
ေကာင္စီဝင္ ။ ။ သူငယ္ခ်င္း အရင္ေဆာင္းပါး အမွတ္ ၁ က အမွတ္ ၆ အထိ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီရဲ႕ လႈပ္ရွား႐ုန္းကန္ခဲ့ရတဲ့ ကိစၥေတြ ေျပာခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ ဒီလႈပ္ရွားမႈမွာ အဓိကလုပ္ငန္း ကေတာ့ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ သေဘာထား မတိုက္ဆိုင္လို႔ ညႇိႏႈိင္းေျဖရွင္းခဲ့ရတဲ့ ပံုႏွိပ္/ထုတ္ေဝျခင္း ဆိုင္ရာ ဥပေဒမူၾကမ္းကိစၥ၊ ဒုတိယကေတာ့ သတင္းမီဒီယာေကာင္စီ ဥပေဒ မူၾကမ္းကို ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနက လႊတ္ေတာ္တင္မေပးဘူး ေျပာလို႔ အျပန္အလွန္ ေဆြးေႏြးခဲ့ရၿပီး ေနာက္မွာ ပါတီတစ္ခုရဲ႕ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ ကတစ္ဆင့္ အမ်ိဳးသားလႊတ္ေတာ္ကို တင္ရတဲ့ကိစၥေပါ့၊ ဒီလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ဆဲမွာ ေကာင္စီဟာ ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္ နာယက (ျပည္ခိုင္ၿဖိဳးပါတီရဲ႕ ဥကၠ႒)နဲ႔ ပါတီလူႀကီးေတြကို ေတြ႔တဲ့ကိစၥ၊ NLDပါတီ ဥကၠ႒န႔ဲ ေတြ႔တဲ့ကိစၥ၊ တစညပါတီ၊ လူ႔ေဘာင္သစ္ဒီမိုကရက္တစ္ ပါတီ၊ ဒီၿငိမ္းပါတီ ေတြက ပုဂၢိဳလ္ေတြနဲ႔ ေတြ႔တာ၊ မ်ဳိးဆက္သစ္ ပြင့္လင္းအဖြဲ႕နဲ႔ ေတြ႔တဲ့ကိစၥေတြ ေျပာၿပီးပါၿပီ၊ ဒါေတြဟာ လြတ္လပ္တဲ့ သတင္းမီဒီယာလုပ္ငန္း အက်ဳိးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြပါ။ ေကာင္စီက သတင္းမီဒီယာ လြတ္လပ္ခြင့္ အတြက္ ေတြ႔ဆံုတင္ျပခ်င္တဲ့ လူႀကီးေတြထဲမွာ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတနဲ႔ အမ်ဳိးသား လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ပါ ေတြ႔ပါမယ္ဆိုတာ ေၾကညာၿပီးသားပါ။ ဒါေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတႀကီးရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္နဲ႔ ၁.၉.၂၀၁၃ မွာ သြားေရာက္ေတြ႔ဆံုျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
စာေရးသူ ။ ။ သူငယ္ခ်င္းတို႔ ေကာင္စီလူႀကီးေတြ သမၼတႀကီးနဲ႔ ေတြ႔တဲ့အခါ ဘာေတြ တင္ျပခြင့္ရသလဲ၊ အျဖစ္မွန္ သိပါရေစ။
ေကာင္စီဝင္ ။ ။ သမၼတႀကီးဟာ ေကာင္စီဝင္ေတြကို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာဆို ေဆြးေႏြးၾကဖို႔ ေျပာပါတယ္။ ေကာင္စီလူႀကီးေတြ ကလည္း ပထမပိုင္း သူဖြဲ႔စည္းေပးခဲ့တဲ့ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီ သက္တမ္း တစ္ႏွစ္ျပည့္ခါနီးမွာ လုပ္ငန္းအက်ဥ္း တင္ျပခ်င္ တဲ့အေၾကာင္း စကားပလႅင္ခံၿပီး ဒီကာလအတြင္း ေကာင္စီရဲ႕အဖြဲ႕ဝင္ဦးေရ၊ ေနရာထုိင္ခင္း၊ စာေရးကိရိယာ၊ ႐ံုးသံုး ပရိေဘာဂ၊ ႐ံုးခန္း စတဲ့ လုပ္ငန္းသံုးပစၥည္း ေတြကို ျပန္ၾကားေရးဌာနရဲ႕ အေထာက္အပံ့ မယူဘဲ မိမိတို႔ဆႏၵအေလ်ာက္ ထည့္ဝင္တဲ့ ရန္ပံုေငြနဲ႔ ထူေထာင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ေနာက္ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနနဲ႔ သေဘာ မတိုက္ဆိုင္တဲ့ ပံုႏွိပ္/ထုတ္ေဝ လုပ္ငန္းဥပေဒၾကမ္း၊ သတင္းမီဒီယာ ဥပေဒၾကမ္းေတြမွာ အျပန္အလွန္ ညိႇႏႈိင္းၿပီး လႊတ္ေတာ္အသီးသီးကို တင္သြင္းခဲ့ပံုေတြ ရွင္းျပပါတယ္။
ဒီေနာက္ ေကာင္စီအတြင္းေရးမွဴးက ေကာင္စီက ေရးဆြဲတင္ျပတဲ့ ဥပေဒ ၾကမ္းမွာပါတဲ့ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ဟာ ဝန္ႀကီးဌာနအက်ဳိး၊ ေကာင္စီရဲ႕ အက်ဳိးစီးပြား မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ျပည္သူေတြ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ကို ဥပေဒနဲ႔ အညီရဖို႔ ေရးဆြဲထားေၾကာင္း၊ အေရွ႕ေတာင္အာရွ ႏိုင္ငံေတြမွ ျမန္မာႏိုင္ငံက သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အဆင့္စာရင္းမွာ ေအာက္ဆံုးနား ေရာက္ေနေၾကာင္း၊ သမၼတႀကီးရဲ႕ ႏိုင္ငံေတာ္ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး လုပ္ငန္းမွာ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ မပါလွ်င္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ သမၼတႀကီးရဲ႕ က်င့္ဝတ္သိကၡာနဲ႔ စာရိတၱကို ျပည္သူေတြက ေလးစား ယံုၾကည္ေၾကာင္း၊ သို႔ရာတြင္ အစိုးရအဖြဲ႕ဝင္ အခ်ဳိ႕နဲ႔ ဝန္ထမ္းအခ်ဳိ႕ရဲ႕ လုပ္ရပ္ေၾကာင့္ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးကို ထိခိုက္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အတြက္ စာနယ္ဇင္းရဲ႕ က်င့္ဝတ္သိကၡာကို အေလးထားေၾကာင္း၊ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနက ေရးဆြဲတင္ျပေနတဲ့ (PSM-Law) အမ်ားျပည္သူဝန္ေဆာင္မႈ မီဒီယာဥပေဒ မူၾကမ္းကို ေကာင္စီက လက္မခံေၾကာင္း၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုရင္ အစိုးရသတင္းစာ ႏွစ္ေစာင္ကိုသာ (PSM-Law) လို႔ သတ္မွတ္တာ ျဖစ္သင့္ေၾကာင္း၊ ပုဂၢလိက သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ေတြကလည္း အမ်ားျပည္သူဝန္ေဆာင္မႈ မူအရ ျပည္သူေတြအတြက္ ေရးသားရင္ ယင္းဥပေဒနဲ႔ အက်ဳံးဝင္သည္ဟု သတ္မွတ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ အေရွ႕ ေတာင္အာရွမွာ PSM-Law မရွိေၾကာင္း၊ PSB ေခၚ အမ်ားျပည္သူ ႐ုပ္သံလႊင့္လုပ္ငန္းကို ထူေထာင္ျခင္းကို မူအရလက္ခံေၾကာင္း တင္ျပပါတယ္။
တတိယပိုင္းအေနနဲ႔ သတင္းစာေလာကမွာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ ေခတ္ကိုမီတဲ့ ေကာင္စီ ဒုတိယဥကၠ႒က ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ကစၿပီး သတင္းစာနဲ႔ အစိုးရ အျပန္အလွန္ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ခဲ့ပံု ေနာက္ပိုင္း စာနယ္ဇင္းေလာက ဖိႏွိပ္ခံရပံု သာဓကမ်ား တင္ျပခဲ့တယ္။ ခုအခ်ိန္မွာ အစိုးရက ျပည္သူလူထုကို မယံုသလို ျပည္သူကလည္း အစိုးရကို မယံုမၾကည္ ျဖစ္ေနလို႔ ေရွ႕ဆက္ရမည့္လုပ္ငန္းမ်ား အခက္အခဲရွိႏိုင္ေၾကာင္း၊ ပုဂၢလိက သတင္းစာမ်ားထုတ္ရာတြင္ ေန႔စဥ္ ေငြသိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး အ႐ႈံးေပၚေနေၾကာင္း၊ အစိုးရသတင္းစာသည္ ပံုႏွိပ္စက္၊ လူအား၊ ေငြအားက အစ ျပည္သူဘ႑ာ ေငြႏွင့္ လုပ္ကိုင္ခြင့္ရ၍ ပုဂၢလိကသတင္းစာေတြက မၿပိဳင္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ သို႔ရာတြင္ ပုဂၢလိက သတင္းစာမ်ားသည္ ျပည္သူေတြ သိသင့္ေသာ သတင္း စကားကို ေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္သည့္ အာသီသျဖင့္ ထုတ္ေဝေနေၾကာင္း၊ ပံုႏွိပ္စက္၊ စာေရးကိရိယာ၊ အခြန္အခ၊ ဝန္ထမ္းစရိတ္မွစ၍ ႀကီးေလးေသာ ဒဏ္ခံရေၾကာင္း၊ ေကာင္စီဝင္မ်ား ခုအခ်ိန္ထိ မိမိစရိတ္ မိမိက်ခံၿပီး ေနျပည္ေတာ္ကို သြားလာေနျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ရန္ပံုေငြထဲက တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ မသံုးေၾကာင္း၊ ယခုအခ်ိန္အထိ အစိုးရက ဒီအခက္အခဲေတြကို ေျဖရွင္းေပးျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း၊ သတင္းစာသမား တစ္ဦး၏ ဂုဏ္သိကၡာသည္ ျပည္သူက မယံုၾကည္ မေထာက္ခံေသာေန႔တြင္ “ေျမာင္းထဲ” ေရာက္သြားမည္ဟု လက္ခံထားေၾကာင္း၊ ေကာင္စီသက္တမ္း တိုးရင္လဲ မိမိလူႀကီးမ်ား မပါေတာ့ဘဲ လူငယ္ေတြသာ ပါဝင္သင့္ေၾကာင္း တင္ျပတယ္။
စာေရးသူ ။ ။ သမၼတႀကီးက ဘာျပန္ေျပာသလဲ။
ေကာင္စီဝင္ ။ ။ သူကေတာ့ စိတ္ရွည္သည္းခံတတ္သူ ပီပီ သူ႔ကိုပင္ Facebook မီဒီယာအခ်ဳိ႕က ပုဂၢိဳလ္ေတြ တိုက္ခိုက္ေရးသားမႈေတြ ေတြ႔ရေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ စိတ္ရွည္သည္းခံေၾကာင္း၊ တုိင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္မ်ားနဲ႔ ေတြ႔ဆံုရာမွာ ႏိုင္ငံေတာ္ကို မခ်စ္တဲ့သူရွိက လက္ေထာင္ၾကပါဟု မိမိေျပာသည့္အခါ ဘယ္သူမွ လက္မေထာင္ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ မီဒီယာ သမားမ်ားလည္း သည္းခံၿပီး စတုတၳမ႑ိဳင္ပီသေအာင္ ေဆာင္ရြက္ပါက တုိင္းျပည္အတြက္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ လူ႔ေလာကကို ဟီရိၾသတၱပၸ တရားက ထိန္းခ်ဳပ္ထားေၾကာင္း၊ ဤအခ်က္ကို အဖြဲ႔အစည္းတိုင္းက မေမ့သင့္ေၾကာင္း၊ ႏုိင္ငံေတာ္ သံဃမဟာနာယကအဖြဲ႕ ဥကၠ႒ ဆရာေတာ္ရဲ႕ တရားေခြမွာ မွန္ေသာ္လည္း အခ်ိန္မသင့္လွ်င္ မေျပာသင့္ေသာအခ်က္၊ ေျပာရင္ ယဥ္ေက်းစြာ ေျပာေရး၊ မွန္ကန္မႈရွိေရး၊ အက်ဳိးရွိေသာကိစၥ ကိုသာ ေျပာသင့္သည္ဟု ေဟာၾကားထားေၾကာင္း၊ ပုဂၢလိက သတင္းစာမ်ားဟာ ႏိုင္ငံေတာ္မွာ မရွိမျဖစ္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ခုလို အသက္ႀကီးသူမ်ား ပါဝင္တဲ့ စာနယ္ဇင္းေကာင္စီရဲ႕ အားထုတ္မႈကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း၊ မိမိဘက္က တတ္ႏုိင္သမွ် ကူညီမည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သတင္းမီဒီယာဥပေဒ အေကာင္အထည္ေပၚေအာင္ ဆက္လက္ေဆာင္ရြက္ၾကဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံေၾကာင္း၊ အစိုးရအဖြဲ႕အစည္း ဌာနေတြမွလည္း သတင္းထုတ္ေပးေရး တာဝန္ခံမ်ား ထားေပးရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဝန္ႀကီးမ်ား သည္လည္း မွန္တာလုပ္ရင္ စာနယ္ဇင္းသမားမ်ားကို ေၾကာက္စရာမရွိေၾကာင္း၊ မိမိတို႔ ရပ္တည္ခ်က္ မွန္ဖို႔သာလိုေၾကာင္း၊ ေကာင္စီသက္တမ္းကို တိုးေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္ပါတယ္။
စာေရးသူ ။ ။ အဲဒီေန႔က သမၼတႀကီးက ေကာင္စီကို သူဘယ္ေလာက္ လွဴမယ္လို႔ ေျပာလိုက္သလား။
ေကာင္စီဝင္ ။ ။ လံုးဝမေျပာပါ။ သူတတ္ႏိုင္သမွ် ကူညီမယ္လို႔ ကတိျပဳတာပါ။ ေငြက်ပ္သိန္း ၅၀၀ လွဴတဲ့ကိစၥက ေကာင္စီဝင္ေတြ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ၿပီး ၂.၉.၂၀၁၃ ရက္ေန႔ ညက်မွ ျပန္ၾကားေရးဝန္ႀကီးဌာနရဲ႕ ညႊန္ခ်ဳပ္တစ္ေယာက္က ဖုန္းဆက္မွ ေငြဘယ္ေလာက္ ဆိုတာ သိရပါတယ္။ ဒ့ါေၾကာင့္ ေကာင္စီဝင္တစ္ဦးက ဒီေငြသိန္း ၅၀၀ ကို ေကာင္စီလူႀကီးမ်ားက တိတ္တိတ္ လက္ခံလာၿပီး သူ႔ကို ၃.၉.၂၀၁၃ ရက္ေန႔ အစည္းအေဝးက်မွ ေျပာတာ သူမေက်နပ္ေၾကာင္း၊ မ႐ိုးသားေၾကာင္း ေၾကညာၿပီး ကန္႔ကြက္လိုက္တာပါ။ အဖြဲ႕ဝင္တစ္ဦးက သတင္းစာတစ္ေစာင္မွာ ၃.၉.၂၀၁၃ ရက္ေန႔ က ေဖာ္ျပလိုက္တယ္။ ေကာင္စီမွာ ေငြေရးေၾကးေရး အခက္အခဲရွိရင္ ဦးေဆာင္ေျဖရွင္းသူ တစ္ဦးျဖစ္တဲ့ ေကာင္စီဝင္က ေငြက်ပ္သိန္း ၅၀၀ ရခဲ့တာကို ႀကိဳတင္ မေျပာရေကာင္းလား ဆိုတဲ့ သေဘာနဲ႔ေျပာတာ အျပစ္မတင္ ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ တခ်ဳိ႕ေဆာင္းပါးရွင္ ေတြက ေကာင္စီဝင္တစ္ဦးစီ ေငြဘယ္ေလာက္ “ပြ” သြားၿပီလို႔ ေရးၾကတယ္။ ဒီေငြေတြနဲ႔ ေကာင္စီဝင္ေတြ လာဘ္ထိုးတယ္လို႔ စြပ္စြဲတာကေတာ့ ေဘာင္ေက်ာ္ပါတယ္။ ေကာင္စီဝင္ေတြဟာ ကိုယ့္ထမင္း ကိုယ္စား၊ ကိုယ့္စရိတ္နဲ႔ကိုယ္ ေနျပည္ေတာ္ကို အလီလီအခါခါ သြားၿပီး စာနယ္ဇင္းလြတ္လပ္ခြင့္ အတြက္ တိုက္ပြဲဝင္တဲ့ ေနရာမွာ ကိုယ့္အက်ဳိးစီးပြား အတြက္ ေကာင္စီရန္ပံုေငြကို တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ အသံုးမျပဳဘဲ “ႀကီးေတာ္ႏြား အငွားေက်ာင္း” ေနတာ သူတို႔သိဖို႔ လိုပါတယ္။ ေကာင္စီဟာ ဘယ္သူရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္အျဖစ္မွ လက္မခံဘဲ မူလရပ္တည္ခ်က္အတိုင္း သြား/မသြား ေစာင့္ၾကည့္ၾကၿပီးမွ ေျပာရင္ မီဒီယာသမားက်င့္ဝတ္ ပီသမွာပါဗ်ာ။
(မီဒီယာခ်စ္သူ)
