လူမ်ိဳးေရးမခြဲျခားဘဲ တိုင္းရင္းသားအခ်င္းခ်င္း ေဖးမႏိုင္ၾကပါေစ

29.8.2013

ကခ်င္ျပည္နယ္၊ မန္စီၿမိဳ႕နယ္၊ မန္၀ိန္းႀကီးေက်းရြာေနသူ ကခ်င္လူငယ္(၅)ဦးအား KIA စစ္ဗိုလ္မွ မူးယစ္ရမ္းကား ထုိးႀကိတ္ခဲ့ေၾကာင္း ေဒသခံရြာသားတစ္ဦးမွ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္။ အလားတူ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပုိင္း မူဆယ္ၿမိဳ႕တြင္ ေနထုိင္သူ ရွမ္းလူမ်ဳိး အိုက္ထြန္းႏွင့္ ဗမာလူမ်ဳိး ေက်ာ္မင္းလြင္တို႔ ၂ ဦးအားလည္း KIA လက္နက္ကို္င္မ်ားမွ ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ခတ္သျဖင့္ အိုက္ထြန္းမွာ ေသဆံုးသြားၿပီး ေက်ာ္မင္းလြင္မွာ မူဆယ္ေဆး႐ံုတြင္ ေဆးကုသမႈ ခံယူလ်က္ရွိေၾကာင္း Internet သတင္းမ်ားအရ သိရပါတယ္။
ဒီလိုသတင္းမ်ိဳးေတြက ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာအၿမဲလိုလိုၾကားေနရတဲ့အတြက္ အထူးအဆန္းေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာတိုင္းရင္းသားေပါင္းစုံစုစည္းေနထိုင္တဲ့ႏိုင္ငံပါ။ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးကလည္း မ်ားျပားတဲ့အခါက်ေတာ့ တိုင္းရင္းသားမ်ားဟာ ကိုယ့္လူမ်ိဳးကိုယ့္မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွိေအာင္စည္းရုံးရင္းနဲ႔ တစ္ဖက္လူမ်ိဳးမ်ားအေပၚအႏိုင္က်င့္ ဖိႏွိပ္သလိုျဖစ္တာေတြက မီဒီယာေပၚေရာက္တာရွိသလို မေရာက္တာေတြကလည္းတကယ့္အျပင္မွာဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ။ ကခ်င္ျပည္နယ္မွာၾကည့္မယ္ဆိုလဲ ကခ်င္လူမ်ိဳးအမ်ားစုေနထိုင္တဲ့ေက်းရြာေတြမွာအျခားတိုင္းရင္းသားမ်ားျဖစ္သည့္ ရွမ္း၊ ရခိုင္၊ ဗမာစသည့္လူမ်ိဳးမ်ားလာေနထိုင္လွ်င္ ၎တို႔ကခ်င္ေက်းရြာဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္ ရမွေနရသလိုပါဘဲ၊ ရွမ္းျပည္နယ္မွာရွမ္းအမ်ားစုေနထိုင္တဲ့ေက်းရြာေတြမွာ တစ္ျခား လားဟူ၊ ဗမာ၊ ၀၊ ကခ်င္တို႔၊ ပေလာင္တို႔ေနထိုင္ရင္လည္း ေက်းရြာေတြရဲ႕သူႀကီးတို႔၊ ရွမ္းလူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕သေဘာတူညီခ်က္ရမွေနခြင့္ ရွိတာပါ။ ၎ေက်းရြာေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ရွမ္းလူငယ္အဖြဲ႕အစည္းေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕သတ္မွတ္ထားတဲ့စည္းကမ္း ေတြ၊ ေငြေၾကးေတြသြင္းၿပီးမွသာ ေနထုိင္ရတာပါ။ ဒါကလည္း တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးမ်ားေတြရဲ႕အစဥ္အလာစည္းကမ္း ေတြျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေနာက္က်တဲ့ရြာေတြမွာဆို ကိုယ့္လူမ်ိဳးေရာင္းတဲ့ဆုိင္ပဲ၀ယ္ယူအားေပးရ တယ္။ တစ္ျခားလူမ်ိဳးေရာင္းတဲ့ဆိုင္ကိုေဒသခံအမ်ားစုက၀ယ္ယူအားေပးတာေတြမလုပ္ရပါဘူး။ ၀ိုင္းၿပီးက်င္တဲ့ သေဘာပါပဲ။ အလားတူဘဲ ရွမ္းလက္နက္ကို္င္ေတြႀကီးစိုးတဲ့နယ္ေျမျဖစ္သည့္ တန္ယန္းၿမိဳ႕နယ္ မိုင္းေကာင္းေက်းရြာ အုပ္စု ပိန္းနီရြာနဲ႔ ခိုတုံးရြာၾကားမွာလည္း ၂၀၁၁ ခုနွစ္ ေမလ ၂၁ ရက္ေန႔က SSA(၀မ္ဟိုင္း)အဖြဲ႕ရွမ္းစစ္သားေတြက လားဟူအရပ္သားႏွစ္ေယာက္ကိုေသနတ္နဲ႔ပစ္လို႔ လက္ေမာင္းကိုထိမွန္ၿပီး ယေန႔တုိင္ လုပ္ကိုင္မစားႏိုင္တဲ့ ဘ၀ အေျခအေနမ်ိဳးေတြလည္း ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္စဥ္ျဖစ္ရပ္ေတြကလည္း တိုင္းရင္းသားေဒသအႏွံ႔မွာ အမွန္ တကယ္ျဖစ္ပြားေနတာပါ။ ဒါေတြကလည္း တစ္ဖက္ကၾကည့္လွ်င္ေတာ့ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖာက္တယ္ေပါ့။
တစ္ဖက္ကျပန္ၾကည့္ေတာ့လည္းသူတို႔ရဲ႕လြဲမွားတဲ့မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ေၾကာင့္ အင္အားႀကီးတဲ့လူမ်ိဳးက အင္အားငယ္တဲ့ လူမ်ိဳးကိုသူတို႔ခ်မွတ္တဲ့စည္းကမ္းအတိုင္းေန၊ မေနလွ်င္ဒီလုိျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့သေဘာနဲ႔လုပ္ၾကတာပါ။ အႏွိမ္ခံရတဲ့ လူမိ်ဳးေတြကေတာ့မေက်နပ္ၾကဘူးေပါ့၊ ဒါေၾကာင့္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေပါင္းစုံအမ်ိဳးအ စားစုံလင္စြာေတြ႕လာရတာပါ။ လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးနဲ႔တစ္မ်ိဳးၾကားမွာကို မညီညြတ္ႏိုင္ေတာ့ပဲ၊ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႕အစည္း အသီးသီးေပၚေပါက္လာရတာပါ။ ဒါေတြဟာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ တိုင္းရင္းသားေဒသအသီးသီးမွာရွိတဲ့ လက္နက္ကိုင္ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕ လြဲမွားတဲ့ေတြးေခၚေမွ်ာ္ျမင္မႈေတြကေနစတင္ျမစ္ဖ်ားခံလာတာပါ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔အျပားရွိမဖြံ႕ၿဖိဳးေသးတဲ့ေက်းရြာေတြ၊ အထူးသျဖင့္ လက္နက္ကိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားႀကီးစိုးရာလည္းျဖစ္သည့္ မဖြံ႕ၿဖိဳးေသးတ့ဲေဒသေတြမွာ အားႀကီးသူကအားငယ္သူကို ဖိႏွိပ္ဆက္ဆံတာ၊ ခြဲျခားဆက္ဆံတာေတြကိုပို႔ေတြ႕ရပါ တယ္။ လူေနမႈအဆင့္အတန္းလည္းျမင့္၊ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္တဲ့ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာေတာ့ ဒီလိုမ်ိဳး ခြဲျခားဖိႏွိပ္ဆက္ဆံတာ ေတြမေတြ႕ရပါဘူး။ ဆိုလိုခ်င္တာကေတာ့ အားႀကီးသူက အားငယ္သူေတြကို ႏိုင္ထက္စီးနင္းလုပ္တာဟာ ကခ်င္လက္နက္ကိုင္၊ ရွမ္းလက္နက္ကိုင္ေတြရွိတဲ့ေနရာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ အျခားလက္နက္ကိုင္ေတြရွိတဲ့ ေနရာ ေတြမွာလည္း ထိုနည္းအတုိင္း အႏိုင္က်င့္တာေတြရွိေနၾကတာပါ။ အားငယ္သူေတြကို ေဖးမသည့္ စိတ္ဓာတ္ ေတြျဖစ္လာဖို႔ဆိုလွ်င္ တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကိုင္ေတြရွိေသာ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္မႈေနာက္က်သည့္ ေဒသမ်ားအား အသိပညာအပါအ၀င္ လူမႈစီးပြားဘ၀ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးႏိုင္မယ္။ တန္းတူညီမွ် ဆက္ဆံလိုေသာ စိတ္ဓာတ္မ်ားကိုယ္စီေမြးျမဴႏိုင္မယ္ဆိုလ်င္ အားငယ္သူအား ေဖးမႏိုင္မည့္ စိတ္ဓာတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာမည္ျဖစ္ ေၾကာင္း ေရးသားလိုက္ရပါသည္။